04-04-18

Zon = happiness

Themanummer: ‘Don’t let the sun go down on me’ door George Michael en Elton John

’Don’t let the sun go down on me
Oh no I search myself
It’s always someone else that I see’

 

De zon schijnt en ik heb net genoten van een terrasje aan zee. Wat een heerlijk moment. Ik ben er goed gezind van geworden. De hond was ook superflink, hij blafte niet op andere honden. Het leek wel alsof hij het moment ook koesterde. Hij houdt ook van de lentezon en kan in de tuin echt zitten te zonnen. Ik geniet er dan van om naar hem te kijken.

-=-=-=-

Morgen het moment van de waarheid: terug naar de arts om mijn polariteit op te meten. Dit keer heb ik er wel een goed gevoel bij. Ik voel nu de effecten van het dieet. Ik voel me een beetje krachtiger in mijn lichaam staan, alsof een zuchtje wind me niet meer omver zou blazen. Moest het niet zo’n gigantische opoffering vergen zou ik er misschien mee doorgaan, maar dat houd ik niet vol. We zullen zien hoe het morgen verloopt. Nu het zo opkort is het makkelijker om flink te zijn ;).

-=-=-=-

 

Wie ben ik nu ik niet meer mijn vroegere zelf ben? Zie ook het citaat uit het nummer. Ik beoordeel mezelf en soms ook anderen nog vaak volgens de standaarden die ik vroeger hanteerde. Wanneer ik een sterke carrierevrouw leer kennen voel ik me geintimideerd en twijfel ik vervolgens aan mezelf. Want waar sta ik nu eigenlijk voor, tien jaar later? Een aantal elementen zijn duidelijk: HSP, empathie, kleiner leven, minder eerzucht, meer openstaan voor de kleine dingen. Maar ik vind de cement tussen al die elementen niet. Hoe bouw ik mezelf terug op? Waaraan kan ik me spiegelen? 

Ondanks mijn crash ben ik nu in zekere zin sterker dan vroeger: ik ken mijn grenzen beter en kan daardoor beter voor mezelf zorgen. Maar zo voelt het niet aan, omdat ik vaak vooral zie wat ik niet meer kan eerder dan nieuwe opportuniteiten. Want eerlijk gezegd: welke zijn die nieuwe opportuniteiten? Zo goed mogelijk voor mezelf zorgen kost dusdanig veel energie dat ik niet veel overhoud voor andere dingen. Omgaan met mijn IC, prikkels beheersbaar houden, op tijd en stond rust nemen en depressieve gevoelens de baas proberen te blijven... dat is wat me bezighoudt. En gelukkig zijn er dan kleine momenten zoals vandaag die boven de massa uitsteken en me gelukkig maken. Zij geven me de kracht om door te zetten. Net zoals het handvol liefdevolle mensen die me bijstaan en van me houden. 

13:32 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.