28-03-18

Nog eentje te gaan!

Themanummer: ‘Inspector Morse theme song’ by Barrington Pheloung

 

Vandaag kreeg ik mijn voorlaatste baxter. Yes! We zijn er bijna, maar nog niet helemaal. Volgende vrijdag de laatste. Oef. En donderdag krijg ik het verdict betreffende mijn dieet. Dat wordt een spannende week. 

Vannacht heb ik gedroomd van spaghetti bolognese en napolitana. Zo erg verlang ik naar een bord hete pasta met stomende tomatensaus. Ik zou er veel voor over hebben. Maar in mijn dromen is het al zo ver! Toch een beetje crazy, vind ik, dat ik nu al begin te dromen van lekker eten. 

Zo kijk ik bijvoorbeeld ook uit naar de deca cappuccino die ik morgen in een lokaal barretje zal drinken. Ik mag er af en toe een hebben en ik heb het moment opgespaard. Mmmm. De geneugten des levens. Maandag heb ik ter ere van een jarige vriendin zwaar gezondigd en een glaasje champagne gedronken. Lekker. Lieve hemel. Het is waar dat je alles veel meer apprecieert wanneer het minder evident wordt.

-=-=-=-

Vrijdag ga ik na een maand pauze opnieuw naar de psy. Ik ben een tijdje niet geweest omdat het te druk werd met mijn veelvuldige bezoekjes aan Brugge. Nu het wat rustiger wordt ga ik weer een keer bij de psy. Ik weet nog niet waar ik het over wil hebben, hoewel ik altijd probeer om op voorhand een thema of onderwerp bij de hand te hebben. Op voorhand peil ik dan bij mezelf naar wat mij het meest bezighoudt en daar focussen we dan in de sessie op. Vaak meandert het gesprek dan andere richtingen uit, maar een focuspunt helpt om niet te blijven voortbomen over de waan van de dag. 

-=-=-=-

Vandaag had ik een beetje meer energie dan de voorbije weken en die heb ik gewijd aan poezie. Ik had zo’n zin om me nog eens op mijn poeziebundels te storten en hardop gedichten te declameren. Dat doe ik ontzettend graag en de hond vindt het blijkbaar slaapverwekkend. :-) Ik hou ervan om de muzikaliteit van de taal te horen en de klanken te proeven in mijn mond. Er steken veel post-its tussen mijn anthologie en ik ben er systematisch doorgegaan. Heerlijk. Het heeft me deugd gedaan en een beetje dichter bij mezelf gebracht. Waar ik vaak ontroerd word, voelde ik er vandaag wel niks bij. De stress van de voorbije weken heeft me afgevlakt, uit noodzaak. Hopelijk bloeit na de stress de gevoeligheid terug een beetje open. Ik verlang naar mijn comfort zone. 

19:51 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.