22-03-18

Dieetfrustratie

Themanummer: ‘Fitter, happier’ van Radiohead

Fitter, happier
More productive
Comfortable
Not drinking too much
Regular exercise at the gym, three days a week
Getting on better with your associate employee contemporaries
At ease
Eating well, no more microwave dinners and saturated fats
A patient, better driver
A safer car, baby smiling in back seat
Sleeping well, no bad dreams
No paranoia

 

Deze week moest ik opnieuw naar de dokter ivm de voedingsanalyse. Zoals gevreesd was ik nog steeds niet ‘yang’ genoeg en mag ik er nog eens 16 dagen dieet bijdoen. Ik ben akkoord gegaan en voel me nu in t zak gezet. Ik ben toch zo’n dom kalf. Waarom ga ik daar in godsnaam mee akkoord!?!? Waarom doe ik niet wat ik me voorgenomen had en zei ik: ‘fuck off jij idiote dieetgoeroe, jouw dieet kan me aan mijn reet roesten!!!’ Nee, in plaats daarvan gedraag ik me als een flinke meid en zeg ik ‘ja dokter’ (het is niet eens een dokter). Ik heb wel afgedwongen dat ik af en toe eens een cappuccino mag drinken. Praise the lord. 

Ik kan geen vlees meer zien, ik wil saus, ik wil kruiden, ik wil smaak en ik wil wijn en koffie!!!! Dit is gvd geen leven. Altijd die droge bucht zonder sausje of olie. Droge pasta, droge wortelen, een gebakken steak. Mmm, lekker. NOT.

Het ergste is dat ik tot nu toe nog altijd geen positieve gevolgen van de behandeling ondervind. Ik ben hondsmoe, waarschijnlijk door de baxters. Volgens de verpleegster zal ik tijdens de behandeling en nog drie weken erna vermoeidheid ondervinden. Jezus. Dat gaat over twee maanden. Hoe houd je dat vol? Het is zo demoraliserend.

Ik moet deze week eveneens drie keer op en af naar Brugge. Dat is teveel voor mij, ik kan dat nauwelijks aan. Ik ploeg wel verder, maar ik heb het gevoel dat ik tegen mijn grens aanzit

Waarom ben ik hier ook aan begonnen? Omdat anderen het mij aanraadden. En omdat ik ondanks alles toch hoopte dat het mij zou helpen. Die hoop is intussen gesmolten als sneeuw voor de zon. Ik heb het gevoel dat ik in een moeras zit en probeer vooruit te geraken, maar het lukt niet. Ik trek en sleur maar er beweegt niks. 

Waarom is alles zo lastig en gaat er nooit eens iets vanzelf? Dat vraag ik mij geregeld af. 

20:16 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.