18-10-17

In contact met de energie rondom mij

Themanummer: 'Magneto' van Nick Cave and the Bad Seeds

'In love, in love, in love you laugh
In love you move, I move and one more time with feeling
For love, you love, I laugh, you love
Saw you in heart and the stars are splashed across the ceiling'

 

De voorbije dagen voel ik me rusteloos en slaap ik niet zo goed. Ik weet niet precies waarom, maar ik droom veel en intens en ik krijg de nachtmerries soms niet van me afgeschud. Ik ben ook supergevoelig voor de energie rondom mij, en ik kan me er moeilijk voor afsluiten. Ik ga er snel in mee en verlies mezelf dan een beetje. Dat is geen fijn gevoel, maar wel herkenbaar voor een HSP. 

Vandaag hing de lucht heel laag en er leek wel onheil op komst. Ik zat buiten met een kameraad en de volledige windstilte en vage oktoberzon deden denken aan stilte voor de storm. Vergelijk het met je oren die dichtgaan tijdens een vliegreis; je voelt je afgesloten van de wereld. Zo voelde ik me vandaag ook

- = - + - = -

Vorig weekend brachten mijn vriend en ik een nachtje door in Antwerpen n.a.v. Het Concert. Nick Cave vergastte ons op een magische ervaring en zette zijn laatste CD kracht bij door de prachtige live uitvoering. Hij was in grote doen en zweepte het publiek op als een bezeten sjamaan. En tot mijn grote vreugde bracht hij Jubilee Street live! Een mooie ervaring die ik niet licht zal vergeten. De hele heisa errond vergeet ik ook niet snel, vrees ik. De vreselijke tramritten, de drukte, het duwen en trekken, de chaos en het lawaai, de file en de vermoeidheid. Maar aangezien alle andere artiesten voor wie ik de reis naar het Sportpaleis zou maken het tijdelijke voor het eeuwige verruild hebben (George Michael, Bowie, Prince) was het een eenmalige opoffering. Gelukkig verbleven we in de stad en moesten we niet terug naar huis. Het leverde ons ook een hele gezellige zaterdagochtend op, waarvan ik minstens even hard genoten heb als van het concert. 

Soms klopt alles, en neem je een mentale foto van dat moment. Ik kan dan in gedachten heel vaak terug naar dat moment gaan en me eraan laven. 'They flash upon that inward eye, which is the bliss of solitude. And then my heart with pleasure fills...' uit 'I wandered lonely as a cloud' van W. Wordsworth. Ik denk dat dat een van de plezierige kanten van HSP zijn is: momenten uitknippen waarop alles klopt, zeer zintuiglijke ervaringen meestal, die we dan snel opnieuw kunnen oproepen. Zulke proustiaanse ervaringen zijn heel mooi en ik merk dat niet iedereen zo vlot associeert en op diezelfde manier met zintuigelijke indrukken omgaat. Een pluspuntje dus, joepie! ;)

- = - + - = -

Mijn vriend zoekt momenteel werk bij mij in de buurt zodat we kunnen samenwonen en samenleven. Ik verlang daar al langer naar en we hopen beide dat het er snel van komt. Helaas vrees ik dat het een tijdje gaat duren. We wisten dat er waren erop voorbereid, maar in feite hoop je toch dat het zal meevallen. Die hoop ben ik aan het verliezen en ik heb hem ingeruild voor realisme - of defaitisme? Enfin, hoe dan ook, het zal niet makkelijk worden en daar baal ik van, in gedachten wacht ik immers al zo lang...

19:54 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.