02-05-17

HSP en het belang van bewuste down-time

Themanummer: 'The Book of Love' door Gavin James 'Live at Whelan's'

'The book of love is long and boring
And written many years ago
It's full of flowers and heart-shaped boxes
And things we're all too young to know'

 

In het boek over de liefde staat ook een hoofdstuk over eigenliefde en hoe belangrijk het is om liefdevol en zorgzaam met jezelf om te gaan. Wanneer je dieper graaft in dat hoofdstuk, blijkt dat je als HSP al vaak met kritiek en negatieve liefde geconfronteerd bent en de brug niet meer kan slaan naar gezonde eigenliefde.

Ik sta dan graag stil bij wat gezonde eigenliefde nu werkelijk is. Er zijn zoveel interpretaties mogelijk. Een doorgewinterde narcist houdt immers ook van zichzelf. Persoonlijk denk ik dat een mentaal vrij evenwichtig persoon niet genoeg zelfliefde kan voelen; er is geen teveel. Zelf voel ik veel te weinig eigenliefde, maar af en toe voel ik opstoten van verwonderde bewondering die ik vroeger niet voelde. Soms ben ik blij om waar ik nu sta t.o.v. pakweg vijf jaar geleden. Ik ben nu immers ook in staat om meer oprechte liefde en vertrouwen te geven.

Een van die bronnen van zelfwaardering is het feit dat ik mezelf als HSP meer en meer respecteer en mijn grenzen steeds duidelijker aanvoel. Vroeger was ik een bulldozer, nu nog maar een Range Rover. Ik respecteer bvb de rust die mijn geest en lichaam vragen (down-time) veel consequenter dan vroeger, hoewel nog te weinig. Dat betaal ik dan vaak cash in fysieke pijn en/of overprikkeling.

-=-=-=-=-

Een van de dingen waar ik mee worstel als HSP en als Algemeen Zeer Angstig Persoon (Knorretje dus), is het opzijschuiven van mijn nood aan down-time ten voordele van wat ik denk dat er van mij verwacht wordt. Dan begin ik 'mijn best te doen' en dan is het naar de vaantjes! Wanneer ik mijn best begin te doen, bvb om een angstaanjagende situatie zoals op weekend vertrekken, dan bevries ik mijn noden en ga ik over tot een staat van lichte dissociatie. Ik vind dan geen veilig plekje meer, ik vergeet alles wat ik geleerd heb (of negeer het) en ik word een soort van robot. Wanneer de ontspanning dan wegvalt, word ik gegarandeerd ziek: migraine, spanningshoofdpijn, diarree, IBS, depressieve gevoelens etc. Mijn lichaam en geest zijn dan zo overbelast dat ik plots de hele zooi over mij heen krijg bij de eerste signalen van ontspanning.

Aangezien er twee belangrijke dingen op de agenda staan, nl. een verjaardagsfeestje en op reis vertrekken voor twee weken, hebben we dit onderwerp in de therapie aangesneden en denken we erover na hoe we tijdig kunnen ingrijpen en welke vorm dat zou kunnen aannemen; yoga, meditatie, ademhalingsoefeningen... De dissociatie voor zijn is immers het doel!

Ik ben opgelucht dat dit onderwerp onder de aandacht komt, want ik heb hier al veel onder geleden. Toch ben ik nu pas klaar om dit met de nodige afstand te bekijken. We spreken natuurlijk niet over instant oplossingen, maar wel over een bewust leerproces, en dat geeft me wat meer zelfvertrouwen. 

 

18:13 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.