30-01-17

Een goed gesprek is onbetaalbaar

Themanummer: 'The Weight of my Words' van Kings of Convenience

'There are very many things
I would like to say to you,
but i've lost my way
and I've lost my words.
There are very many places
I would like to go
but I can't find the key
to open my door.
The weight of my words-
you can't feel it anymore'

 

Vrijdag kwam iK van de psy en ik was verward, zag totaal niet meer waar het heen ging - zie vorige post. 

Ik besloot naar mijn koffiehuisje te gaan en na twee dagen binnenzitten terug wat wind door mijn geest te laten waaien. Ik wilde graag alleen zijn, maar mijn vriend Jo kwam binnen en dat was het beste wat me kon overkomen. Ik had met mezelf afgesproken dat ik zou uitspreken wat er op mijn lever lag en ik heb dat ook gedaan. Ik heb hem gezegd dat wanneer ik mijn hart al eens lucht en hij reageert met aanmoedigingen als 'kop op, dat komt wel weer goed', hij me verdriet doet. Zo'n taal is geschikt om bij het veldrijden Wout Van Aert (hoera!) aan te moedigen, maar niet om iemand met zielepijn een hart onder de riem te steken. Ik zei hem dat begrip schaars is en dat ik daar veel behoefte aan heb, in het bijzonder van de mensen die het dichtst bij me staan. Hij begreep me volledig en zei dat hij het gewoon zo erg vindt voor me. Zeg dat dan, zei ik! Dat zou me deugd doen. Verdrietig mogen zijn, en op een woordje troost mogen rekenen is zo mooi en doet zo enorm veel deugd.

Het was een pak van mijn hart dat ik die frustratie geventileerd had en dat ze positief ontvangen was. Daarna hebben we ons gesprek verder gezet en ik voelde de pijn in mijn arm, die me al een hele dag teisterde, afnemen. Er was druk van de ketel gelaten, en een normaal gesprek behoorde opnieuw tot de mogelijkheden. Sindsdien voel ik wat minder onder druk, al is de spanning nog steeds veel te hoog. Alle beetjes helpen, zeker wanneer ik ook nog eens trots op mezelf kan zijn omwille van de vooruitgang die ik boek op persoonlijk vlak. Durven zeggen wat me dwarszit, er de juiste woorden voor vinden en me blootgeven aan de juiste mensen heeft me jaren gekost. Het kan alleen bij een handvol gelijkgestemde mensen. En die drijven stilaan in mijn richting. Zo fijn!

13:07 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.