01-01-17

Afscheid nemen kan ik niet

Themanummer: 'Don't let the sun go down on me' door Elton John & George Michael

'Don't let the sun go down on me
Although I search myself, it's always someone else that I see
I'd just allow a fragment of your life to wander free
But losing everything is like the sun going down on me
'

 

Mijn vriend maakt zich klaar om naar zijn huis te vertrekken na een intense decembermaand samen. Ik voel mij er rot bij, maar ik kan het niet uitdrukken. Ik verman me, zoals altijd. Ik kan gewoon geen afscheid nemen.

Wanneer ik een goede serie volg, zoals bvb Desperate Housewives, dan kijk ik niet naar de laatste twee episodes zodat het niet gedaan is, niet af is. Het heeft jaren geduurd vooraleer ik naar de laatste aflevering van Morse heb gekeken en het boek heb ik nooit uitgelezen

Een deel van mij - het gekwetste kind - is nog steeds onzeker en bang dat het allemaal gaat mislopen zodra mijn vriend weg is. De volwassene in mij is verdrietig enerzijds, maar ook opgelucht omdat er weer meer ruimte komt voor rust en stilte. Ik weet dat het wel lukt, het gaat zoveel vlotter dan vroeger, ik trek mijn plan en val terug op mijn eigen ritme.

Waarom volgt mijn kind dan niet en tergt het me vandaag met pijn doorheen gans mijn lichaam? Waarom vertrouwt ze me nog steeds niet? Maak ik me dan iets wijs en zorg ik nog steeds niet goed voor haar, of is zij nog steeds te nauw verbonden met mijn oud defensief systeem? Waarom altijd pijn?

Of zit mijn IC er voor iets tussen? Who cares? Uiteindelijk wil ik VAN DE PIJN AF GVD!!!

Ik ben nu prikkelbaar en word zelfs boos op de kat. Ik ben kortaf en weet met mezelf geen blijf. Waarom kan ik me niet gewoon in mijn vriend zijn armen leggen en het gevoel van gemis toelaten? Een traan laten en dicht bij hem zijn? Zucht.

 

17:23 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.