28-07-16

Overspannen prefrontale hersenschors

Themanummer: 'Stranger than kindness' van Nick Cave and the Bad Seeds

 

De baalweek zet zich verder. Bah. Zucht. GVD. 

-+-+-+-

Ik las net een heel interessante getuigenis over koopziekte, in die zin dat je hoopt gelukkiger te worden door je aankopen, maar je in tegenstelling net leger gaat voelen. In het verlengde daarvan werd de vraag gesteld wat nu eigenlijk gelukkig maakt, en geponeerd dat er geen rechte weg geplaveid is naar 'geluk', omdat iedereen andere behoeftes en wensen heeft.

Zelf heb ik ervaring met het kopen om een leegte op te vullen. Er zijn momenten geweest in mijn leven waarin ik me zo machteloos voelde in het zorgen-voor-mezelf, dat iets leuks voor mezelf kopen (retail therapy) de enige oplossing was. En ik bedoel 'was', niet 'leek'. Ik besefte wat er gaande was, maar kende eenvoudigweg geen andere manier waarop ik mijn honger naar vervulling kon stillen. Is dat iets om je over te schamen? Nee, het is eerder heel verdrietig, en het vraagt om actie want zo'n leegte weegt op een mens als een obese Amerikaan op een muilezeltje.

Ook andere manieren om emotionele leegte op te vullen zoals eten of alcohol/drugs vallen onder deze wet: ze diepen de leegte verder uit en maken de terugval telkens pijnlijker tot je je toevlucht zou nemen tot extreme oplossingen.

Wat me zo opviel in deze getuigenis was de vastelling dat een extreme aanpak vaak geen antwoord biedt omdat je dan de ganse dag bezig bent met zelfbeheersing, wat de hersenen ook uitput en absoluut geen toename van je welbevinden zal veroorzaken. 

Als ik de stap naar mijn eigen ervaringen zet wat eten betreft, dan herken ik gevoelsmatig de juistheid van de observatie hierboven. Het is extreem vermoeiend om jezelf de hele dag vanalles te ontzeggen en behalve een twisted gevoel van superioriteit levert het niks op. Meer nog, ik voed hiermee mijn IC die niet liever heeft dan dat ik in mijn eigen vel snijd. Dat merk ik deze week, sinds ik beslist heb om terug een beetje gezonder te eten. Typisch voor mij focus ik dan op alles wat ik me ontzeg en ik word er slecht gezind van, ik voel me leeg en doelloos. Typische depressieve gevoelens. Ik heb me weer laten vangen, en dankzij het artikel in DM waarover ik spreek zijn de schellen van mijn ogen gevallen. 

Het artikel staat vandaag in De Morgen 'Vol huis, lege beurs'.

10:49 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.