01-07-16

Eerste schrijfsel is af!

Themanummer: 'Daydreaming' van Radiohead

'This goes
Beyond me
Beyond you
The white room
By the window
Where the sun goes
Through'

 

De deadline voor mijn eerste kortverhaal was het einde van de maand juni en ik had onderschat hoe zwaar het zou zijn om tegen een deadline te werken. De voorbije twee weken was ik niet in staat om te schrijven. Ik was full-time overprikkeld en werd vreselijk geplaagd door een overijverige IC. Dat zorgde ervoor dat ik niet aan schrijven toekwam en dat ik deze week de rust moest vinden die nodig is om me diep te kunnen concentreren. No walk in the park! (Het vernederlandsen van deze uitdrukking in kranten irriteert me mateloos - dit geheel ter zijde)

Gelukkig had ik waardevolle feedback gekregen en vond ik dankzij een streepje zonneschijn en frisse lucht toch de brandstof om me toe te leggen op het schrijven. Ik ben oprechts trots op het resultaat, het is heel bizar om het verhaal te lezen en te beseffen dat ik het verzonnen en geschreven heb. Cool!

-+-+-+-

Laat ons ons nu tot ernstige zaken wenden: het EK. Ik ben geboren als tifosa en ik ben trots op hoe Italie zich op dit EK al voetballend naar de kwartfinale heeft gevoetbald. Geen catenaccio zoals vroeger, maar mooie combinaties, wakkere spelers die een blok vormen en trefzeker op het veld staan. De Italiaanse vlag hangt hier uit en zorgt voor beroering bij de buren die zich afvragen of ik Italiaans bloed heb. Wanneer blijkt dat ik al sinds jaar nul voor de Azzurri supporter brengen ze zowaar sympathie op. Loyaliteit wordt in het voetbal nog geapprecieerd. Ik kan echt genieten van een gesoprek over het voetbal, over de evolutie van de laatste twintig jaar etc. Mijn vriend is een voetbalnul en supportert per default voor Belgie, dus ik moet elders zoeken om een echte boom op te zetten over speelstijlen en dergelijke. 

Forza Italia! (Al spreekt het voor zich dat ik vanavond van harte zal stemmen voor de Belgen. Hopelijk is Hazard wakker.)

-+-+-+-

Ik ben de voorbije twee weken op korte tijd vaak met het filetrauma geconfronteerd geweest en volgende week ga ik naar mijn psy om een EMDR te doen rond dat specifieke trauma. Het begint te grote vormen aan te nemen en het beperkt mijn autonomie te fel. 

-+-+-+-

Ken je dat gevoel dat je in je auto stapt en de radio speelt een steengoed nummer? Dat overkwam me deze week al twee keer. Zalig. Daar kan ik goed gezind van worden, ondanks het K*Kweer. 

20:35 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.