26-05-16

Wandelen om de geest rust te gunnen

Themanummer: 'Tim' van Wim De Craene

 

Vandaag heb ik me uit bed gesleept na een nacht vol walgelijke dromen over incest en verkrachting. Het is moeilijk om zulke beelden en de gevoelens die ze opwekken kwijt te raken. Gelukkig had ik afgesproken om te gaan wandelen met een vriend en het weer zat mee! De lange wandeling deed deugd en de stops voor koffie of een fris glas water (lees: pintje) en een goed gesprek ook. 

Ik voel me voor het eerst deze week relaxed en de hond is uitgeput van de wandeling - ik heb hem zelfs moeten dragen - en heel braaf. Dat was de voorbije dagen wel anders, toen ik noodgedwongen thuisbleef.

Ik realiseer mij dat de elastiek ver uitgerekt is en dat er meer dan een wandeling nodig is om te bekomen. Maar toch, stap voor stap... Het is ook zo'n rare periode, met grote emotionele en fysieke ups en downs. Er zijn verschuivingen aan de gang in zeer oude ingebakken patronen en dat brengt veel bagger en ballast met zich mee. Ik voel me dan ook vermoeider dan gewoonlijk, maar ik geef niet toe aan het zou-je-niet-beter-thuis-zitten-gevoel, want dat is slechts mijn oude patroon dat huivert van verandering. 

Gedoseerde inspanning en voldoende rust, zo probeer ik het te benaderen. Met vallen en opstaan... En af en toe een emotionele kater. 'What you have to learn, you rarely choose.' (GM)

20:39 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.