27-04-16

Als de rook om je hoofd niet verdwijnt

Themanummer: 'Deanna' van Nick Cave

 

Maandag ging ik langs bij de FT en ze voelde veel spanning. Ze werkte aan nek en schouders en toen ik in de auto terug naar huis zat voelde ik hoe de spanning zich verplaatste naar mijn hoofd en buik. Na enkele uren was mijn nek geblokkeerd en had ik aan de linkerkant spanningshoofdpijn. Diepe zucht. Ook dat nog.

Gisterochtend, kwart voor 8, ik sta op en het is 15 graden in huis. De verwarming werkt niet. GVD! Dat was er teveel aan. Ik ben beginnen wenen en voelde me een hoopje ellende. Toen ik de boiler checkte bleek dat er niet meer genoeg water was en dat ik water moest oplaten, maar hoe doe je dat!? Vriend gebeld die in Portugal zit maar gelukkig bereikbaar was. Na een tiental minuten begon de chauffage te werken. 

Helaas had de spierpijn zich doorgezet en voelde ik mij nog steeds een hoopje ellende. Omdat ons huis een week niet verwarmd was geweest en het sowieso een koud huis is, zou het uren duren vooraleer het opnieuw warm was. Dan heb ik al mijn moed bijeen geraapt, mijn wallen en bleet-ogen weggewerkt met concealer, mijn warmste pull aangetrokken en naar de nieuwe koffieshop gereden die gelukkig al om negen uur open is. Daar kreeg ik twee lekkere croissants, een krant, een heerlijke latte en... er stond een prachtige cd van Nick Cave op. Na een babbeltje met de barista, die ik intussen een beetje ken, voelde ik de pijn in mijn hoofd en nek verminderen en na een tiental minuten werd het terug draaglijk. Ik was perplex en tegelijk niet verbaasd. Eindelijk terug een beetje comfort zone... en dan die mooie muziek. Zo belangrijk voor me! Ik heb de man bedankt om mijn dag goed te maken, maar heb voor de zekerheid toch een pijnstiller genomen ;). Ik wed liever op twee paarden. 

-+-+-+-

Vandaag had ik therapie. Het deed goed om alles terug op een rij te zetten en terug de wirwar in mijn hoofd uit elkaar te halen. Nu zie ik terug iets duidelijker waar ik sta en wat mijn IC mij probeert wijs te maken. Oef. Ik kan weer even voort. Maar ik heb de vorige weken diep uit mijn reserves moeten putten en dat lap je niet een twee drie op. Volgende week ga ik naar mijn psy voor een dubbelsessie. Can't wait. Ik durf niet meer in het boek over HSP lezen wanneer ik alleen thuis ben, ik moet er dringend eens over kunnen praten.

-+-+-+-

Vannacht droomde ik dat Benedict Cumberbatch verliefd op me was en dat we heerlijk kusten. Hij kust lekkerder dan Johnny Depp - sorry Johnny. tongue-outcool Voor de onwetenden: Cumberbatch speelt de rol van Sherlock Holmes in de moderne adaptatie van SH. Zonder die rol zou ik hem nooit aantrekkelijk gevonden hebben, maar wat is hij sexy in die lange zwarte jas en wanneer hij zich languit in zijn zetel gefrustreerd ligt te vervelen. 

Helaas gebeurde hetzelfde als bij de Depp droom. De verliefdheid en het moment leken echt, maar direct erna sprong de ballon in mijn hoofd uit elkaar. Ik voelde dreiging, het zou wel een grap zijn, het kan niet dat mij dit geluk gegund is. En dan verdwijnt de heerlijke lichtheid en zachte warmte en zie ik de pesters op school weer voor me.

Zo'n droom, dat is een stukje van mijn blauwdruk. Bang voor geluk, ervan overtuigd dat geluk niet blijft duren. Het is niet voor mij weggelegd. Er zijn ook zoveel voorbeelden in mijn leven die dat bevestigen dat het moeilijk is om het niet te geloven. 

-+-+-+-

En toch... ooit was ik verliefd op een knappe kerel met een leren jasje en Italiaanse charme. Hij was ook verliefd op mij en tijdens de vakantie hebben we een fantastische romance beleefd. We waren nog jong, ik was 15, dus het was erg onschuldig allemaal, maar het is niet zo dat ik nooit een onbezorgde verliefdheid beleefde. Al was dat wel de enige, nu ik er zo over nadenk.

Ik heb het moeilijk met mannen. Mijn vader heeft me altijd voorgehouden - en zelf als levend voorbeeld gediend - dat mannen enkel uit zijn op sex en dat het net diegenen zijn die je aantrekken die het slecht met je voorhebben. Zo vatte hij in feite perfect zijn relatie met mijn moeder samen. Vooral mannen die een kind met je willen zijn de snoodaards, want zij willen je dmv dat kind aan hen binden en zullen je vanaf dan als een voetveeg behandelen. Alweer een knappe resumé van zijn eigen leven. Helaas hebben zijn opvattingen mij enorm gevormd en dankzij zijn levend voorbeeld heb ik daar voor mezelf nog aan toegevoegd dat alle mannen losers zijn. En verraders - dixit eigen ervaring. Nochtans houd ik van mannen, maar ik ben fundamenteel niet meer in staat ze te vertrouwen. Ik vind dat best verdrietig, vooral omdat dat diepe wantrouwen in feite niet alleen op liefdesrelaties met mannen betrekking heeft, maar op zowat iedereen. De mensen die ik echt vertrouw kan ik op een hand tellen. 

Vertrouwen is voor mij ook heel binair: zodra je mijn kindje pijn doet val je van de molen en heel misschien krijg je dan nog een kans. Maar dan moet je al van goeden huize zijn.

Ik vraag me soms af of dat nog zal veranderen. Misschien wel, want in de inner circle zitten toch 2 mensen die ik twee jaar geleden nog niet kende. En net hen vertrouw ik heel diep. Hopelijk behoor ik ooit zelf ook tot die inner circle.

 

18:55 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.