25-04-16

Sometimes it snows in April

Themanummer: 'Sometimes it snows in April' van Prince

 

Prince is niet meer. Fuck man. Eerst Bowie, nu Prince. Ik hou van Prince. Zijn gitaarspel is zo funky dat het pure seks uitstraalt en zijn stem is zalig veelzijdig - die falset, I love it! We waren op reis en mijn vriend keek me raar aan. Er is iemand dood, zegt hij. Ik voelde dat het BIG was. Het is Prince. Ik was met stomheid geslagen. Ik ben opgegroeid met Prince. Hij is simpelweg geniaal. Hoe kan hij nu dood zijn??? We hebben die avond een fles rode wijn gekraakt, zijn muziek opgezet en nagekaart over de muziek van onze jeugd. Eigenlijk best gezellig... 

Tom Barman verwoordde het perfect in DM van dit weekend. Prachtig stukje dat hij schreef. Ik ga het bijhouden. Sommige dingen houd ik bij. Ze zijn 'signs of the times'.

-+-+-+-

Een week weg uit mijn vertrouwde omgeving was... boeiend. Ik vind geen gepast woord. Toen alle structuur rondom mij wegviel en na een dag of twee bleek dat het koud was in ons huurhutje, er geen lekkere koffie noch rode wijn was en ik een nachtmerrie van heb-ik-jou-daar had, ben ik even gecrasht. Ik heb twee dagen geweend en geslapen. Mijn maag werd geblokkeerd, ik had overal pijn en dan vooral door de leegte in mijn hart. Ik ben er uiteindelijk bovenop geraakt door te praten en te slapen. Blij dat ik was om weer thuis te zijn! Een echte douche! Lekkere koffie! Een proper toilet! Man, man, het zit hem echt in de kleine dingen

Vandaag zag ik de vaste bende weer in ons koffiehuis en dat deed echt deugd. Ik was blij hen weer te zien, de hond was blij en het leven gaat weer zijn gangetje. Ik ging langs bij de FT en het enige wat ze echt waarnam was spanning. Ze kon enkel op spierspanning werken, dieper gaan ging niet. Er zijn momenten geweest waarop ik mijn linkerarm niet meer kon bewegen van de pijn. Zucht.

Mijn vriend en ik hebben goed gebabbeld op reis en de hond heeft enorm genoten. Het was heerlijk om hem zijn gang te zien gaan in de tuin rondom onze hut. Hij heeft zodanig veel gegraven dat we dachten truffels te vinden! ;) 

Momenteel verwerk ik nog wat er gebeurd is en probeer ik alles een plaats te geven. Ik ben heel moe en slaap wat bij, net als de hond. Mijn vriend is alweer vroem naar het buitenland voor zijn werk, maar het stoort me nu niet. Ik heb werk genoeg in mijn hoofd waar ik mijn volle aandacht voor nodig heb. 

-+-+-+-

En het sneeuwde dan nog echt in april. Hoe zot is dat?! 

RIP your purple highness. Respect. 

20:07 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.