24-02-16

Rouw overviel me

Themanummer" 'One way of Life' van The Levellers

 

Vandaag ging ik met een vriend van de derde leeftijd (74) kijken naar 'Onder de Wolken', de film met Jo de Meyere en Chris Lomme. De film heeft me aangegrepen, in die mate dat ik er nu iets over moet schrijven.

Het is een mooie film, bijwijlen grappig, soms aangrijpend en ontroerend. De perfecte mix in feite, en de hoofdrolspelers zijn Grote Klasse.

Op het einde van de film rolden er bij mij tranen omdat de gedachte aan mijn eigen leven en de plaats die liefdesrelaties hebben ingenomen vaak tragisch geëindigd zijn. Maar het was meer dan dat. 

Mijn vriend wees me erop dat hij de film vanuit een ander perspectief bekeek: ik ben in de fleur van mijn leven en hij heeft meer verleden dan dat er hem nog toekomst rest. Toen besefte ik dat ik precies daarom zo aangegrepen werd door de film, omdat ik zelf ook aan het einde van een leven ben en dat de toekomst er sowieso anders uit zal zien. De verlangens die ik koesterde in mijn oude leven waren soms niet de mijne, maar sommige waren wel echt van mij en heel intens. Ik ben van nature uit spontaan en zelfs impulsief, bvb. In het kader van HSP centraal zetten in mijn leven is er momenteel heel weinig ruimte voor spontaniteit, juist omdat ik mezelf daardoor vaak te ver push. Maar ik droomde van gezonde spontaniteit, van reizen en zorgeloos zijn. Maar ik ben nooit zorgeloos geweest en ik zal het ook nooit zijn. I never was free, what are you talking about.

De film was een koek op mijn bakkes, zoals dat al eens gezegd wordt, temeer omdat ik besef dat mijn leven ook maar net zo is als ik er zelf naar kijk. Maar de rouw die ik voel is echt, en ik ben opgelucht dat ik er ruimte voor kan maken en het niet wegklasseer. Dat beschouw ik als een positief signaal.

Aanvaarden dat je leven 'anders' zal zijn is moeilijk wanneer dat anders-zijn nog geen vorm heeft aangenomen. In die zin heb ik ook veel meer verleden achter me dan toekomst voor me. En zelfs wanneer sommige dromen totally f**ked up waren, dan blijven het toch mijn dromen en kost het moeite om er afstand van te doen.

-+-+-+-

Om even aan te tonen hoe mijn vriend soms ongewild 'grappig' is: ik vertelde hem dat ik mezelf vroeger bvb in een Parijs café zag om 3u 's nachts palaverend over Sartre bij een fles rode wijn. Oei, zegt hij. Ik denk niet dat ik zo lang over Sartre kan praten. En ik zou waarschijnlijk ik slaap vallen. laughing De meeste dromen zijn bedrog...

22:43 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hsp, rouw, hooggevoelig, dromen | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.