19-02-16

HSP centraal plaatsen

Themanummer: 'I'll be your mirror' van The Velvet Underground, gezongen door Nico

 

Ik probeer al enkele dagen te leven volgens de inspiratie die ik opdeed in het boek 'Follow your Senses - Alles wat jou nooit verteld is over hoogsensitiviteit'. Ik heb nog maar enkele hoofdstukken gelezen, maar ik probeer volledig anders te denken, nl door te vertrekken vanuit mijn gevoel. 

's Morgens denk ik bijvoorbeeld niet 'wat wil ik vandaag graag doen', maar probeer ik te voelen welke signalen mijn lichaam geeft. Heb ik bijzondere kwaaltjes bijgekregen? Ben ik vermoeider dan anders? ... Ik probeer aan mijn lichaam te voelen hoe ik mijn dag moet indelen. Wanneer en hoeveel ik zal rusten, wat ik wel en niet aankan, hoeveel sociaal contact ik wil aangaan e.d. Ik ben er bewust mee bezig en volg het ook op gedurende de dag. Vandaag bvb vergezelde ik mijn vriend niet naar een afspraak omdat ik voel dat ik aan de grens van overprikkeling zit en tijd en ruimte nodig heb. Momenteel voelt het nog vaak alsof ik zal gaan gillen als ik te ver gepusht word. Denk aan 'De Schreeuw' van Edvard Munch. Ik denk dat het op termijn misschien niet zo acuut zal aanvoelen omdat ik niet zo dicht tegen de grens aan zal zitten. Maar dat zien we dan wel.

-+-+-+-

Deze week voerde ik een heel fijn gesprek met iemand die ik ken van de koffiebar waar ik graag langsga en een 'hoe gaat het?' werd een tof gesprek van twee uur. Ik voelde me achteraf totaal niet overvraagd door de sociale situatie omdat ik me echt goed voelde bij die persoon. Het was dan ook een man, bij een vrouw zou het waarschijnlijk veel moeilijker zijn. Er werd niet geflirt, er werd echt geluisterd en oprecht gelachen, heerlijk.

Het is echt opvallend hoe moeilijk ik het heb met vrouwen die wat ouder zijn dan ik - zeg maar met vrouwen tout-court. Ze transformeren in mijn ogen allemaal tot mijn moeder. Ik weet wel dat ze dat niet zijn en ik kan wat meer relativeren dan vroeger, maar hen vertrouwen kan ik niet. Bij elk gebaar dat ik niet begrijp voel ik afwijzing, zelfs bij een blik. Zo lang deze dames op afstand blijven kan ik me na lange tijd redelijk goed voelen bij hen, maar zodra ik iets van mijn kwetsbaarheid toon heb ik prijs. Enkel mijn FT durf ik echt te vertrouwen. She's one of my mirrors.

Vandaar dat ik zoveel van het nummer houd dat ik vandaag gekozen heb. Ik heb het gekregen van iemand die me erg goed kent en ik vind het een prachtig geschenk. Ik hoef me niet te schamen om wie ik ben, ook al probeer ik me dat wijs te maken. Ik mag 'gezien' worden, als persoon, moet me niet verstoppen. Het is een troostend en inspirerend nummer dat me deze week balsemde toen ik me erg kwetsbaar voelde na een onbegrepen blik.

 

18:19 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.