13-02-16

Follow your senses

Themanummer: 'No more shall we part' van Nick Cave

'I never was free, what are you talking about?'

 

Deze week nam ik contact op met mijn vorige psy omdat ik snakte naar een gesprek ten gronde. Mijn gedachten werden zwarter en zwarter en ik kon het niet meer houden. Ik had er nood aan om te weten waar ik stond en waar ik heenga - if anywhere. 

Na twee sessie - eentje op donderdag en eentje op vrijdag zodat alles eens kon bezinken - zie ik terug wat bomen door het bos. En HSP-zijn staat centraal. Ik ben een extreme HSP en lijd aan burn-out als gevolg van mijn uitputtingsslag om normaal te proberen functioneren.

Stap 1: word een HSP en leef als HSP - pas je leven aan aan je vermogens en geef jezelf de tijd om te recupereren. Ik zal altijd een HSP blijven, ik zal ermee moeten leven maar door het te omarmen en het niet langer als een gevangenis te zien waaruit ik moet ontsnappen.

Stap 2: ik heb al veel grote en kleine stappen gezet om me aan mijn HSP-zijn aan te passen, en ik sta nu voor een grote mijlpaal: ophouden met weg te lopen van de eenzaamheid en leegte die het jarenlange aanpassen aan anderen heeft gecreëerd. Door me van kindsbeen af uit te putten in het proberen te pleasen van anderen heb ik geen eigen identiteit ontwikkeld en wanneer ik nu dichter bij mijn echte zelf kom door meer en meer als HSP te leven, word ik geconfronteerd met leegte en eenzaamheid. Die leegte is niet alleen beangstigend, maar stelt me ook voor de vraag hoe ik ze wil invullen. Hoe word ik mezelf? 

'Follow your senses' - een boek van Felix Brabander - dat mijn psy me uitleende heeft mijn ogen verder geopend. Het is een boek zoals geen ander; het is geen oplijsting van karakteristieken van HSPs en eigen ervaringen, maar het biedt echte doorleefde inzichten, tips, raadgevingen en stap voor stap begeleiding om je masker af te leggen en te gaan leven als HSP om zo dichter bij je echte zelf te komen en je leven een positieve wending te kunnen geven.

Dit is het eerste 'zelfhulpboek' waar ik geen negatief gevoel over mezelf aan overhoud! Het is bovendien door een Nederlander geschreven in een zeer heldere stem zonder tierlantijntjes. Die nuchterheid spreekt me veel meer aan dan de vertaalde Amerikaanse boeken met hun oppeppende tips & tricks. Al blijf ik Elaine Aaron dankbaar dat ze me als eerste in contact bracht met HSP-zijn en ik zwart op wit kon lezen dat ik niet gek ben.

De volgende dagen zal ik hier meer over schrijven, maar een ding is zeker: ik heb er terug moed op en besef nu dat ik al heel ver sta en al een lange weg heb afgelegd die niet voor niks is geweest. Als dat geen fijn gevoel is... Het geeft me moed en die zal ik nodig hebben. ;)

En nu ga ik een paar dagen suffen want ik heb een goede 150km moeten afleggen om bij mijn psy te geraken en twee sessies op twee dagen is best intens. Maar het was het meer dan waard. Thanks Nick.

 

 

09:43 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.