25-05-18

Succesvolle EMDR

Themanummer: ‘Iris’ van The Goo Goo Dolls

And I don't want the world to see me
'Cause I don't think that they'd understand
When everything's meant to be broken
I just want you to know who I am

Vorige week hebben we tijdens mijn therapiesessie een EMDR gedaan rond het laatste gesprek dat ik met mijn ouders had, waarin ze me een ‘stuk stront’ noemden. Ik werd erdoor geplaagd, het achtervolgde me en ik wist er geen blijf mee. Op alle momenten van de dag kwam het in mijn hoofd op en barstte de bom in mijn hoofd opnieuw en opnieuw.

Tijdens de EMDR voelde ik eerst verdriet en dan kwaadheid en frustratie opborrelen. En uiteindelijk bleek dat ik zinde op wraak. Naarmate de sessie vorderde begon ik te beseffen dat ik, door de gedeelde woede, met hen verbonden blijf. Plots zag ik voor mij het woord ‘loslaten’ opdoemen en realiseerde ik mij dat ik verkeerd bezig was. In plaats van kwaad te blijven en op wraak te zinnen moet ik het loslaten en pas dan kan ik meer afstand van hen nemen. Daar zijn we dan dieper op ingegaan en ik voelde hoe de woede zakte en ruimte maakte voor opluchting

Het was een wonderlijk proces en sindsdien heb ik er niet meer aan teruggedacht. Zelfs tijdens het poetsen werd ik niet geplaagd door herinneringen of kwaadheid. EMDR is echt een hele krachtige anti-traumatherapie en ik ben dankbaar dat ik zo’n goede therapeut heb gevonden die me echt kan helpen. It makes all the difference.

-=-=-=-=-

Mijn literaire helden vallen als vliegen. Eerst gaf Tom Wolfe er de brui aan en nu Philip Roth... Vooral Tom Wolfe heeft me met zijn boeken beroerd en geamuseerd. Weergaloze schrijver. Ik beveel iedereen aan om ‘Het vreugdevuur der ijdelheden’ asap te lezen. Een prachtige ervaring, je verveelt je geen moment.

14:07 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

02-05-18

Kiezen en delen

Themanummer: ‘Roar’ door Tom Odell

Now I'm floating like a butterfly
Stinging like a bee I earned my stripes
I went from zero, to my own hero

 

Vorig weekend kwam mijn suikeroom op bezoek en hoewel ik met hem een speciale band heb, is zo’n bezoek toch altijd dubbel. Enerzijds ben ik blij om nog contact te hebben met een deel van mijn familie en zeker iemand met wie ik zo’n nauwe band heb gehad. Anderzijds brengt hij ook een stukje moeder met zich mee

Deze keer heb ik het aangedurfd om te vragen of iemand van zijn bezoekjes afweet. Blijkbaar niet, hij heeft het tegen niemand verteld. Dat was een opluchting, omdat ik vreesde dat mijn moeder hem anders zou grillen tot hij iets blootgaf. En hij kan niet goed weerstaan aan de paramilitaire technieken van mijn moeder. Toch voelde ik me heel naakt toen ik de vraag stelde, omdat ik een weervraag verwachtte, in de genre van ‘wat is er nu eigenlijk aan de hand?’ Maar die vraag kwam gelukkig niet. 

Het werd een gezellige namiddag en ik voel me altijd meer ontspannen na een uurtje of twee in zijn gezelschap. Ook al valt zijn bezoek iedere keer weer mee, toch blijf ik gestresseerd wanneer de nieuwe afspraak in het vooruitschiet ligt. 

-=-=-=-

Vandaag moest ik weer naar Brugge voor een bloedname, om te kijken of de behandelingen resultaat hebben opgeleverd. Het ging allemaal heel snel en binnen een maand heb ik de uitslag. Ik was al een tijdje aan het spelen met het idee om de inspuitingen in mijn nek stop te zetten, aangezien ik daar ten eerste geen baat bij heb, ze ten tweede heel duur zijn, en ik finaal de marteling beu ben. Ik wist niet goed of ik het zou doen, maar toen de verpleegster mijn ader prikte en me weeral pijn deed was ik het plots beu. Volgende week weeral op de pijnbank liggen: nee, danku. Ik wil van die stress en druk vanaf, en ik ben niet meer gemotiveerd om de behandeling verder te zetten. Ik heb dan al mijn moed bijeen geraapt en bij de secretaresse mijn afspraken afgezegd. Tegen de dokter zelf heb ik niets kunnen zeggen, die heb ik niet gezien vandaag. Ik ben blij met mijn beslissing, ik heb goed geluisterd naar mezelf en prioriteiten gesteld. Toppie. 

19:00 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | Pin it! |

10-04-18

Body image

Themanummer: ‘Beautiful’ van Christina Aguilera

Everyday is so wonderful
Then suddenly
It's hard to breathe
Now and then I get insecure
From all the pain
I'm so ashamed

I am beautiful
No matter what they say
Words can't bring me down
I am beautiful
In every single way
Yes words can't bring me down
So don't you bring me down today

 

Al dertig jaar lang worstel ik met mijn lichaam en mijn lichaamsbeeld. Ik ben opgegroeid onder hoge druk om er mooi en slank uit te zien en dat is er zo in gestampt dat ik er anorexia en een heel laag zelfbeeld aan overgehouden heb. De anorexia is inmiddels achter de rug, maar mijn zelfbeeld is nog steeds dat van iemand die niet voldoet, die te dik is, die zich moet schamen en een schandvlek is in het straatbeeld. 

Ik ben nu veertig, en ik begin te beseffen dat ik tot nu toe vooral schaamte heb gevoeld wat mijn lichaam betreft. Stel je voor dat dat aanhoudt voor de komende veertig jaar? Dat zou toch echt vreselijk zijn! Het is echt een obsessie voor me geworden. Ik zie geen mensen meer, maar alleen maar slank en te dik. Ik maak opnieuw de Denkfout dat slank zijn, gelukkig zijn betekent. Na alles wat ik doorsparteld heb ben ik dat opnieuw beginnen te geloven. Daar moet een einde aan komen. 

Ik weet nog niet hoe ik hiermee in het reine ga komen, maar dit moet veranderen. Het is zo geen leven. Zelfs wanneer ik thuis in de zetel lig ben ik er nog mee bezig. De zomer die in aantocht is bezorgt me stress omdat je minder goed je vetrolletjes kan verbergen in dunne zomerkleding dan onder een ruime winterpull.

Mijn beste vriendin werd heel triest toen ze hoorde hoe ik mezelf en mijn lichaam bekijk. Ze vond het zo’n zonde en ze vindt dat ik mezelf niet zie zoals ik ben. Zelf is ze heel slank, maar ze heeft nog nooit gedacht dat ik dik of te zwaar was. Dat raakte me wel, omdat ik het contrast met haar soms pijnlijk vind. 

Ik heb me voorgenomen om anders met mijn lichaam om te gaan. Natuurlijk zou ik kunnen vermageren, maar onwille van de medicatie die ik nu neem lukt dat niet. Binnen enkele maanden mag ik met die medicatie stoppen en dan gaan er hopelijk een paar overtollige kilo’s af. Maar ik leef nu, en ik ben deze obsessie beu. Dus ik werk eraan en doe mijn best om mezelf milder en guller te bekijken en beoordelen. 

13:25 Gepost door Maja DeBei | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zelfbeeld, anorexia, lichaamsbeeld, body image, schaamte | |  Facebook | | Pin it! |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende